ดนตรีพื้นบ้านชนเผ่าหุย

回族民间器乐

2011-07-15 10:25:52

回族民间器乐
 
回族民间器乐
ดนตรีพื้นบ้านชนเผ่าหุย

时间:2006年

เวลา ค.ศ. 2006

类别:民间音乐

ประเภท ดนตรีพื้นบ้าน

地区:宁夏

เขต หนิงเซีย

编号:Ⅱ—63

เลขที่ Ⅱ—63

申报地区或单位:宁夏回族自治区

เขตหรือหน่วยงานที่ยื่นขอ อำเภออู่ไถซาน มณฑลชานซี

宁夏回族在长期的生活实践和文化活动中,传承了宁夏古代乐器和西北边塞乐器及其音乐,并将之逐步发展为独具特色的回族民间乐器。上个世纪,我国文史学家考证出宁夏哇呜、咪咪、口弦分别是汉唐以来在宁夏流传的古乐器埙、羌笛、芦管、簧的流变和遗存。唐太宗李世民《饮马长城窟行》中“胡尘清玉塞,羌笛韵金钲”及“不知何人吹芦管,一夜征人尽望乡”的诗句,均是当时亲临古代宁夏灵州后对当地流行器乐的真实记述。由于历史的变迁,这些乐器在我国汉族和其他少数民族中已十分少见,但是直至20世纪却还在宁夏回族群众中流行。

ในการทำและประกอบกิจกรรมทางวัฒนธรรมอันยาวนาน ชนเผ่าหุยในหนิงเซี่ยได้สืบทอดเพลงพร้อมทั้งเครื่องดนตรีของหนิงเซี่ยโบราณ และชนเผ่าในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน และได้พัฒนาเรื่อยมา ในที่สุดเครื่องดนตรีพื้นบ้านเหล่านี้ก็กลายเป็นของชนเผ่าหุย ศตวรรษที่ผ่านมา นักวิชาการด้านวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ของจีนได้ผลการวิจัยว่า เครื่องดนตรีวาอู, มิมิและโข่วเสียนเป็นเครื่องดนตรีที่ดัดแปลงจากเครื่องดนตรีโบราณ ซุน, ขลุ่ยเชียงตี๋, หลูกว่านและหวง ในสมัยราชวงศ์ฮั่นถึงราชวงศ์ถัง สมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงมีบทกวีกล่าวว่า "ตรวจนับหยกที่ฝังกับศพในเมืองชนเผ่าน้อย พบเครื่องดนตรีขลุ่ยเชียงตี๋และเจิงทอง", "ในยามค่ำ ไม่ทราบว่ามีใครเป่าหลูกว่าน เสียงนั่นทำให้เหล่าทหารเริ่มคิดถึงบ้าน” ซึ่งบทกวีดังกล่าวเป็นการเขียนถึงเครื่องดนตรีที่เห็นด้วยพระเนตรหลังจากเสด็จไปทรงตรวจราชการที่เมืองหลิงโจว มณฑลหนิงเซี่ย ในสมัยนั้น เมื่อเวลาผ่านไป เครื่องดนตรีเหล่านี้หาดูได้ยากแล้วในหมู่ชาวฮั่นและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ แต่จนถึงศตวรรษที่ 20 เครื่องดนตรีเหล่านี้ยังคงเป็นที่นิยมอยู่ในชนเผ่าหุย มณฑลหนิงเซี่ย

宁夏回族乐器已经形成了独特的演奏技艺、制作工艺和弹唱艺术。回族乐器“把式”(高手)可以用交叉颤指在高音哇呜上吹出其乐器难以出现的华彩。回族艺人制作的回族乐器似牛头,似小羊,其上装饰着回族的艺术图案、线条,雕刻着阿拉伯文书法等,具有鲜明的回族文化特征。由于它们音色优美、易于演奏、便于携带,故在宁夏回族中世代相传。有些回族乡村无论是年轻姑娘还是白发老人,人手一把小口弦,而回族尕娃、青年则是吹咪咪、哇呜的好手,回乡谚语“哇呜唱,庄稼长;咪咪吹,牛羊壮”正是回乡风俗的写照。目前,头戴盖头、手弹口弦的回族妇女已被公认为宁夏回族的形象大使。

เครื่องดนตรีชนเผ่าหุยหนิงเซี่ยมีทักษะการบรรเลง กระบวนการทำเครื่องดนตรีและวิธีการขับร้องเฉพาะตัวที่ไม่ซ้ำกับใคร ยอดฝีมือ(ป่าซื่อ)ชนเผ่าหุยสามารถเป่าเสียงแหลมที่ไพเราะแต่เป่ายากเป็นพิเศษโดยรัวนิ้วบนเครื่องวาอู เครื่องดนตรีที่ช่างชนเผ่าหุยประดิษฐ์ขึ้น มีรูปหัววัวหรือรูปแพะ ประดับด้วยลายประจำชนเผ่าหุยและแกะสลักด้วยอักษรอาหรับ มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชนเผ่าหุยอย่างเด่นชัด เนื่องจากเสียงไพเราะ ตเล่นง่าย และสะดวกในการพกติดตัว จึงได้สืบทอดต่อกันมาในชนเผ่าหนิงเซี่ยจากรุ่นสู่รุ่น ในหมู่บ้านบางแห่ง ไม่ว่าจะเป็นหนุ่มสาวหรือผู้สูงอายุก็มีเครื่องโข่วเสียนเล็กพกติดตัวทุกคน เด็กวัยรุ่นชนเผ่าหุยเป็นยอดฝีมือในการเป่าเครื่องมิมิหรือวาอู เล่ากันว่า “ร้องวาอู พืชเติบโต เป่ามิมิ วัวแกะแข็งแรง" ซึ่งเป็นภาพของหมู่บ้านชนเผ่าหุย ณ ปัจจุบัน สตรีชนเผ่าหุยที่สวมใส่ฮิญาบและเล่นโข่วเสียนจะได้รับการยอมรับว่าเป็นทูตของชนเผ่าหนิงเซี่ย

近几十年来,由于受人们生活方式改变等因素的影响,宁夏回族器乐生存的社会土壤正在迅速消失,器乐传承遇到了危机。老一辈艺人纷纷改行,许多年轻人已不知口弦、咪咪、哇呜为何物。为了对宁夏回族民间器乐进行有效保护,应尽快建立保护机制和相应体系,加强宣传,争取全社会更广泛的关注。

หลายทศวรรษที่ผ่านมา วิถีชีวิตและปัจจัยอื่น ๆ มีการเปลี่ยนแปลง ดนตรีชนเผ่าหุยก็กำลังสูญหายไปอย่างรวดเร็ว วัฒนธรรมทางดนตรีนี้กำลังเผชิญกับภาวะวิกฤติ ศิลปินรุ่นเก่าได้เปลี่ยนอาชีพไป วัยรุ่นที่ไม่รู้จัก โข่วเสียน มิมิหรือวาอู มีจำนวนมาก เพื่อเป็นการอนุรักษ์ดนตรีพื้นบ้านอย่างมีประสิทธิภาพ ต้องสร้างแบบแผนการอนุรักษ์และส่งเสริมอย่างเร็วที่สุด มีการประชาสัมพันธ์เพื่อจะได้รับความสนใจจากสังคมมากยิ่งขึ้น

相关传承人:

ผู้สืบทอดที่เกี่ยวข้อง

马兰花 杨达吾德

ซื่อ ฮุ่ยกวาง, จาง ยั่งหมีหลาน